Стихи про Башкортостан на башкирском языке

Башкортостан — республика с богатой историей, уникальной природой Южного Урала и самобытной культурой башкирского народа. Башкирская поэзия испокон веков воспевала родные горы, реки Агидель и Белую, бескрайние степи и густые леса. Поэты Башкортостана слагали стихи о национальном герое Салавате Юлаеве, о звуках курая и вкусе знаменитого башкирского мёда. Язык башкирской поэзии отличается особой музыкальностью и образностью, отражая тысячелетнее единство народа с природой родного края. Данный сборник представляет двадцать оригинальных стихотворений на башкирском языке, воспевающих красоту и величие Башкортостана.

Башҡортостан — тыуған ерем,
Йөрәгемдең нуры, яҡты ел.
Урал тауы — данлы башым,
Ағиҙелем — рухтың йыры.

Ҡурайымдың моңо яңғыра,
Тауҙар-дала тыңлай уны.
Был ергә мин ғашиҡ булдым,
Башҡортостан — минең данлы ил!
    

Урал тауы бейек тора,
Болоттарға башы тейә.
Ҡарлы ярҙар, таш ҡыялар —
Быуаттарҙан килгән тарих.

Тауҙар аша ел иҫкәлдер,
Ерҙән сыҡҡан шишмәләр.
Тирәк, ҡайын, имән урман —
Урал — минең тыуған ерем.

Батырҙарҙың эҙе тауҙа,
Урал-батыр даны яшәй.
Был тауҙарҙа яҙ килгәндә,
Башҡортостан яңынан тыуа.
    

Ағиҙелем аға тынып,
Ярҙарына тейеп үтер.
Йәшел ярҙар, аҡ ташлыҡтар —
Уның моңон ел алып китер.

Ағиҙелем — аҡ йылғам,
Башҡортостан йөрәге.
Таҙа, йылы суы менән
Туйҙырыр барса теләгем.
    

Ҡурай моңо тауҙарҙан аға,
Далалар, урмандар тыңлай.
Ете ырыу йыйылғанда,
Бергә йыр йырлай, уйнай.

Ҡурай — беҙҙең ата ҡоралы,
Ҡайғылы, шатлыҡлы, моңло.
Уны тартыу — башҡорт йыры,
Мәңгелеккә яңғырар ул.

Ҡурай бөгөн дә яңғыра,
Башҡортостан йырлай данын.
Ил-ватандың рухын тойоп,
Халҡы бергә яшәй, дуҫлыҡ!
    

Яҙ килде Башҡортостанға,
Ҡарҙар эреп, шишмә яңғыра.
Ҡош-ҡортҡа ер матур булды,
Сәскәләр асылды бар да.

Тирәктәр йәшел кейенде,
Ҡайындар аҡ туп кейде.
Башҡортостан яҙ ҡаршылап,
Матур ерем, нурлы ер!
    

Башҡорт йыры — йән яғышы,
Тауҙарҙан аға шарлауыҡ.
Далаларҙа ел уйнашыр,
Тыуған ергә йыр бағышлай.

Ата-баба йырлаған йыр,
Нәҫелдән нәҫелгә ҡала.
Башҡорт халҡы яҙ килгәндә,
Уйынлы бейей, йырлай.

Башҡортостан данын йырлап,
Йыр ил буйлап яңғырай.
Беҙҙең халыҡ мәңге йырлар,
Был ерҙәрҙе яратып.
    

Тыуған ерем — Башҡортостан,
Уның тауы, урманы.
Шишмәләрем, йылғаларым —
Йән-йортомдоң данлы.

Уны яратам мин тәрән,
Мөхәббәтем сиксеҙ, зур.
Тыуған ерем мәңге торор —
Башҡортостан — минең нур!
    

Салауат — батыр, шағир ул,
Башҡорт халҡы йырлай уны.
Тауҙар аша ел таратты,
Ватан өсөн ялҡын йөрәк.

Атта сапты далалар аша,
Дошман ялан-тауҙарынан.
Башҡорт халҡын яҡлап торҙо,
Дан-шөһрәте мәңге ҡала.

Салауат — беҙҙең ата,
Йырҙарыбыҙ уны хөрмәт.
Башҡортостан хаҡтарынан,
Уның рухы йәшәр мәңге.
    

Башҡорт аты аҡ, сибер,
Далалар аша ос кеүек.
Уның ерке, бейек рухы —
Башҡорт халҡы ирлеге.

Яллы аты — дан нышаны,
Батырлыҡтың белгеһе.
Башҡортостан ерҙәрендә
Ат — беҙҙең данлы дуҫ.
    

Урман йыры тынса яңғыра,
Имән, ҡайын, нарат аша.
Ҡошҡайҙар моң йырлай анда,
Урманда яҙ матур.

Урман — ерҙең йәшел кейеме,
Тереклектең маяғы.
Башҡортостан урмандары —
Матурлыҡтың йыр ауаҙы.

Урман куйы, урман тирән,
Серле юлдар моңло инде.
Ерҙе яҡлап тора урман,
Беҙҙең өсөн туған кеүек.
    

Ҡыш килде аҡ, тынып,
Ер ябылды аҡ тунға.
Ҡарлы тауҙар, ябай тигеҙ —
Башҡортостан ап-аҡ инде.

Буран уйнай кисен-иртән,
Ҡар шатлана бала тиклем.
Башҡортостан ҡышта ла матур —
Аҡ ер — минең туған ил!
    

Яҙ килгән саҡ — ил яңырыр,
Ҡарҙар эреп, йылға аға.
Тауҙарҙан шишмәләр сыҡҡыр,
Сәскәле баҡсалар нурлана.

Ҡош-ҡорт ҡайтты йылы яҡтан,
Урман-далалар йырлай.
Башҡортостан яҙ ҡаршылап,
Матурлыҡтан тулып ата.

Ел йылы, ҡояш ялҡын,
Кешеләр шатланып, уйнай.
Яҙ — беҙҙең өмөт, яңы тормош,
Башҡортостан — яҙ илем!
    

Башҡортостан балы данлы,
Ҡорт эшлекле, уяу.
Сәскәле яландар матур —
Бал ҡорттары ел буйы.

Бал тәмле, сафлыҡ тулы,
Башҡортостан байлыҡ.
Ил-ватандың бал тәме —
Данлы туған ерлегем.
    

Ете тауҙа ете йыр,
Башҡортостан ете ырыу.
Тауҙар бейек, тауҙар данлы,
Тарихыбыҙ тирән.

Тауҙарҙағы шишмәләр,
Тигеҙлеккә аға.
Башҡортостан тауҙарынан,
Дан-шөһрәт тарала.

Тауҙарҙа ат сапты быуат,
Батырҙарҙың юлы ете.
Башҡорт халҡы тауҙарынан —
Данлы, хөрлө, бирешмей.
    

Ай яҡты Башҡортостанда,
Йондоҙҙар уны шарттата.
Тауҙарҙа ай ялтырай,
Ерҙе нур менән ябалар.

Кисен тымыҡ, мал тынып,
Урман йоҡлай, ел ятыр.
Башҡортостан төн ваҡытта —
Тынып ята, матур ятыр.
    

Башҡорт халҡы — данлы халыҡ,
Тарихы тирән, борон.
Ата-бабаның ерҙәрендә,
Тыуып-үҫте ул мәңге.

Ил-ватанды яҡлаған,
Батырҙары бик күп булды.
Башҡортостан халҡы мәңге,
Хөрлөктә йәшәй, матур.

Тел-мәҙәниәт, йыр, бейеш —
Башҡорт халҡының байлыҡ.
Беҙ бергәйбеҙ, бер халыҡбыҙ,
Башҡортостан — бер йорт.
    

Шишмә сыға таш аҫтынан,
Шылтырай сыбар тауышы.
Ерҙән сыҡҡан таҙа, тыйнаҡ —
Башҡортостан шишмәһе.

Шишмәнән эс, дауала,
Уның сафлыҡ хикмәте.
Тыуған ерҙең шишмәһе —
Башҡортостан дауаһы.
    

Йәй килде — ялан йәшел,
Урман тулы ҡош тауышы.
Ҡояш яна, ел иҫкен,
Башҡортостан йәй матур.

Йылға буйы сабышабыҙ,
Балалар шатлана ана.
Дала буйлап ел иҫкәлдер,
Йәй — матурлыҡ ваҡыты.

Ҡояш байый, кис килер,
Утлы ал ялтырай.
Йәй ваҡыты ил байыр —
Башҡортостан — йәй илем!
    

Йондоҙлар тула Башҡортостан
Күгендә балҡып яна.
Тауҙарҙан ҡарап тор — матур,
Йондоҙлы күк — данлы ана.

Кисен тыныс, йондоҙ шатлаша,
Ил тынып, бейек ята.
Башҡортостан күге нурлы —
Миңә мәңге ул тыуған ана.
    

Ватаным — Башҡортостан,
Яратам мин уны тәрән.
Тауҙар, урман, йылға, дала —
Барыһы миңә ергелек.

Ил данын йырлап мәңге,
Тыуған ерем хаҡлы.
Башҡортостан — ер шары,
Йөрәгемдә яна мәңге.

Халҡым бергә, ил бергә,
Бер тел, бер йыр, бер йорт.
Башҡортостан мәңге тора —
Данлы, хөрлө, бейек бул!